فرآیند لحیم کاری گرمای زیادی تولید می‌کند که می‌تواند باعث آسیب به سیم‌های کویل (یعنی ذوب شدن عایق لعابی اطراف آنها) شود و همچنین می‌تواند خاصیت مغناطیسی یوغ را کاهش دهد. در مقابل، جوش‌های میکرومقاومت یک پالس جریان کوتاه و بالا (میلی ثانیه) ایجاد می‌کنند تا فقط رابط اتصال بین هادی‌ها را گرم کنند و سایر اجزای مدار تحت تأثیر فرآیند گرمایش قرار نگیرند. علاوه بر این، جوش‌های میکرومقاومت مقاومت تماسی کمتر و یکنواخت‌تری نسبت به هر روش سنتی دیگر برای اتصال دو هادی به یکدیگر ایجاد می‌کنند.

مثبت؛ این سیستم شامل یک ناحیه سلب مکانیکی و لیزری داخلی است. این ناحیه، عایق لعابی روی سر سیم کویل را قبل از جوشکاری سلب می‌کند و یک تماس مکانیکی تمیز ایجاد می‌کند. هم طول نوار و هم عمق نوار قابل برنامه‌ریزی هستند.

بعد از هر جوش، تست مقاومت درون خطی انجام می‌شود. یک جریان کم (مثلاً ۱۰۰ میلی‌آمپر) از اتصال عبور می‌کند و مقاومت اندازه‌گیری شده در طول تست توسط دستگاه ثبت می‌شود. اگر مقاومت اندازه‌گیری شده از حد از پیش تعیین شده (معمولاً ۰.۱ میلی‌آمپر اهم) بیشتر شود، دستگاه مجموعه را رد کرده و خرابی را ثبت می‌کند.

تنظیمات نیرو/انرژی سر جوشکاری و میزان لخت شدن به صورت “دستورالعمل” ذخیره می‌شوند. تغییر منبع تغذیه هنگام تغییر بین ضخامت‌های مختلف سیم (0.3 میلی‌متر تا 0.6 میلی‌متر) کمتر از 10 دقیقه طول می‌کشد.

طول عمر الکترودها عمدتاً توسط نوع ماده مورد استفاده در الکترود، همراه با میزان انرژی دریافتی از فرآیند جوشکاری تعیین می‌شود. به طور معمول، الکترودها بین ۵۰،۰۰۰ تا ۱۰۰،۰۰۰ جوش دوام می‌آورند، و هر دستگاه تعداد جوش‌های انجام شده خود را ثبت می‌کند و در صورت نیاز به تعویض الکترود، به اپراتور هشدار می‌دهد.