آزمایش مقاومت عایق الکتریکی

بخشی از یک مدار الکتریکی که معمولاً به آرامی خراب می‌شود و در نهایت در لحظه‌ای غیرمنتظره از کار می‌افتد، به عنوان عایق شناخته می‌شود. سیم‌پیچ یک موتور، کابل برق و مانع داخلی یک کلید قطع‌کننده یا عملکرد جداسازی را به درستی انجام می‌دهند یا نمی‌دهند. نکته این است که تفاوت بین نصب ایمن و ناایمن از نظر عایق معمولاً با آستانه مقاومت عایق هر مدار اندازه‌گیری می‌شود. یک تستر عایق به شما این فرصت را می‌دهد که بررسی کنید نصب تا چه حد به سمت خرابی پیش رفته است. با اعمال یک ولتاژ DC کوچک در سراسر قطعات عایق، می‌توان اندازه‌گیری کرد که عایق چقدر قادر به نگهداری است.

پاسخ ساده: تست مقاومت عایق از ولتاژ DC استفاده می‌کند که از طریق لایه عایق اعمال می‌شود تا میزان جریان نشتی را که بر حسب مگا یا گیگا اهم اندازه‌گیری می‌شود، سنجش کند. ولتاژهای آزمایشی اسمی عبارتند از: ۲۵۰ ولت (مدارهای کنترل ولتاژ پایین)، ۵۰۰ ولت (تجهیزات ولتاژ پایین با رتبه ۲۳۰/۴۰۰ ولت)، ۱۰۰۰ ولت (کابل‌ها و موتورها با رتبه ولتاژ تا ۱ کیلوولت)، و ۲۵۰۰ – ۵۰۰۰ ولت (تجهیزات با رتبه ولتاژ متوسط). لازم است قبل از انجام اندازه‌گیری ۶۰ ثانیه صبر کنید. در اکثر موارد ۱ مگااهم برای مدارهای ولتاژ پایین معمول است. برای ماشین‌آلات دوار این مقدار از ۱ مگااهم تا ۱ مگااهم اضافی برای هر کیلوولت ولتاژ نامی ماشین در دمای ۴۰ درجه سانتی‌گراد طبق IEEE 43 متغیر است؛ در مورد تجهیزات جدید باید مقاومت عایق بالای ۱۰۰ مگااهم نشان دهد. شاخص قطبش باید بیش از ۲.۰ باشد (با استفاده از نتیجه ۱۰ دقیقه تقسیم بر ۱ دقیقه محاسبه می‌شود). اگر نتیجه کمتر از ۱.۵ باشد، باید نشان‌دهنده رطوبت یا آلودگی باشد.

آنچه تست مقاومت عایق واقعاً اندازه‌گیری می‌کند

تست آسان برای درک است، اما اغلب به اشتباه تفسیر می‌شود. برای انجام تست، یک ولتاژ DC شناخته شده یا بین یک هادی و زمین یا بین دو هادی اعمال می‌شود و ماده عایق اجازه می‌دهد جریان کوچک عبوری از آن اندازه‌گیری شود. به دلیل مقدار بسیار کم جریان موجود در هنگام اندازه‌گیری عایق – نانوآمپر تا میکروآمپر برای عایق خوب – مقاومت به دست آمده بسیار بالا است، که دلیل آن است که نتایج به صورت مگااهم یا گیگااهم بیان می‌شوند نه اهم، و همچنین دلیل اینکه مولتی‌مترهای معمولی نمی‌توانند این تست را انجام دهند. مولتی‌متر دیجیتال معمولی مقاومت را با اعمال ولتاژ پایین به مدار اندازه‌گیری می‌کند که قدرتی برای اظهار نظر درباره سیستم عایق ندارد.

آنچه که تست باید تعیین کند، مقدار دلخواهی نیست بلکه تفاوتی با مقدار مورد انتظار است. عایق می‌تواند با رطوبت، حرارت، آلودگی، آسیب مکانیکی و فرآیند تخلیه جزئی خراب شود که همه این‌ها مقاومت ماده عایق را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهند. بنابراین وقتی عایق خوب است، مقدار مقاومت به اندازه کافی بالا است و این نشان می‌دهد که عایق در لحظه اندازه‌گیری کار می‌کند؛ اما وقتی مقاومت نسبت به اندازه‌گیری قبلی نصف شده باشد، به این معنی است که عایق خراب شده است، که در این حالت بسیار مهم‌تر است و دلیل این است که این تست باید بخشی از فرآیند نظارت باشد نه یک رویداد جداگانه.

چرا تست از جریان مستقیم استفاده می‌کند و سه جریان دخیل در آن

عایق رفتار متفاوتی نسبت به مقاومت دارد. وقتی ولتاژ DC اعمال می‌شود، سه جریان وجود دارد – دانستن این جریان‌ها تقریباً تمام جنبه‌های عملی فرآیند تست را روشن می‌کند.

• جریان شارژ خازنی. سیستم عایق مانند یک خازن عمل می‌کند؛ این بدان معناست که ظرفیت اولیه بسیار بالا است، اما در چند ثانیه کاهش می‌یابد.
• جریان جذب دی‌الکتریک. مولکول‌های عایق مطابق با میدان الکتریکی ورودی رفتار می‌کنند. این جریان در چند دقیقه به سرعت کاهش می‌یابد، اما به همین دلیل شاخص قطبش مؤثر است.
• جریان نشتی یا هدایت, ، که جریان حالت پایدار است که در مقاومت عایق جریان دارد.

از آنجا که هر دو جریان اولی همراه با جریان سوم هستند، خوانش فقط پس از گذشت مدتی از اعمال ولتاژ می‌تواند گرفته شود، که به این معنی است که جریان‌هایی که در دو حالت اول رخ می‌دهند را منعکس می‌کند. بنابراین، ثبت داده‌ها پس از حداقل ۶۰ ثانیه به یک رویه معمول تبدیل شده است.

ولتاژهای تست بر اساس کلاس تجهیزات

ولتاژ استفاده شده برای تست باید به اندازه کافی بالا باشد تا هرگونه ضعف را تشخیص دهد و در عین حال به اندازه کافی پایین باشد تا به عایقی که در شرایط کامل است آسیب نرساند. ولتاژ واقعی استفاده شده ممکن است بین گزینه‌های مختلف متفاوت باشد، زیرا این به تجهیزات مورد استفاده برای انجام تست‌ها مرتبط است.

یک قرارداد رایج که باید در هر مشخصات به خاطر سپرده شود این است که تجهیزات با رتبه‌بندی ۵۰۰ ولت یا کمتر معمولاً با ولتاژی تا دو برابر ولتاژ نامی آزمایش می‌شوند. در مورد تجهیزاتی که رتبه‌بندی بالاتری دارند، ولتاژ آزمایش معمولاً کمی به ولتاژ نامی نزدیک‌تر است. استاندارد اصلی برای این نوع ابزار IEC 61557-2 و استاندارد تست ماشین IEEE 43 است. هنگامی که ولتاژی در مشخصات ذکر نشده باشد، این یک نقص در مشخصات محسوب می‌شود نه انتخاب نصاب — همان ولتاژ هر بار استفاده می‌شود همراه با همان دوره زمانی یا روند تحریف خواهد شد.

چه چیزی ارزش آزمایش دارد و هر چند وقت یکبار

فقط کابل‌ها نیاز به آزمایش ندارند؛ در واقع، هر زمان که دو هادی با یک دی‌الکتریک مواجه شوند که آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند، آزمایش لازم است. هر نوع تجهیز چرخه آزمایش منحصر به فرد خود را دارد. موتورهایی که پمپ‌ها، میکسرها، آسیاب‌ها، فن‌ها، کمپرسورها و تمام واحدهای تبرید را به حرکت درمی‌آورند نمونه‌های شناخته شده‌ای هستند زیرا این نوع دستگاه‌ها به دلیل رطوبت و چرخه‌های گرمایش/سرمایش معیوب می‌شوند. هر مشکلی در یکی از سیم‌پیچ‌ها فوراً باعث توقف کل خط تولید می‌شود. آزمایش کابل در زمان نصب و بعداً در صورت نیاز انجام می‌شود، به ویژه اگر کابل زیر زمین باشد، مرطوب باشد یا در معرض هوای آزاد قرار داشته باشد. تابلوهای برق آزمایش عایق را در زمان پذیرش و پس از هر تعمیر انجام می‌دهند. آزمایش ترانسفورماتور شامل آزمایش روغن و بررسی عایق سیم‌پیچ‌ها به طور همزمان است. و در نهایت، دستگاه‌هایی مانند کلیدها، کنتاکتورها و پریزها باید در طول آزمایش نوع و همچنین همراه با تمام واحدهای تولید شده در کارگاه آزمایش یکپارچگی دی‌الکتریک را پشت سر بگذارند.

دو جنبه زمانی در هر طرح اجرایی عملی در نظر گرفته می‌شود. اول اینکه اندازه‌گیری باید زمانی انجام شود که تجهیزات جدید (یا تجدید شده) هستند تا پیشرفت در تخریب تجهیزات ارزیابی شود. توقف برنامه‌ریزی شده دستگاه‌ها آزمایش را ممکن می‌سازد، زیرا آزمایش نیازمند خاموش بودن، ایزوله بودن و بدون بار بودن ماشین‌ها است. مطالعه‌ای درباره برنامه‌ریزی تعطیلی کارخانه تولید توضیح می‌دهد چرا این بازه‌های زمانی مکان مناسبی برای کل برنامه آزمایش الکتریکی هستند نه برای یک دارایی به صورت جداگانه.

روند آزمایش، گام به گام

آزمایش مقاومت عایق تحت ولتاژ بالا و روی تجهیزاتی که معمولاً برق دارند انجام می‌شود. این روش حداقل مطلق است؛ بسیاری از کدهای محلی و دستورالعمل‌های سایت محلی به آن افزوده می‌شوند و هیچ یک از نکات ذکر شده نمی‌توانند حذف شوند.

• حد و مرجع را تعریف کنید. تمام اجزایی که باید بررسی شوند را شناسایی کرده و نتایج قبلی را همراه با دمای محیط هنگام انجام اندازه‌گیری‌ها دریافت کنید.
• قطع و قفل کنید. منبع تغذیه را خاموش کنید، قفل‌گذاری/برچسب‌گذاری اعمال کنید و با استفاده از نشانگر ولتاژ تأیید شده اطمینان حاصل کنید که نصب برق ندارد.
• مواردی که قرار نیست آزمایش شوند را جدا کنید. دستگاه‌های الکترونیکی، VFDها، دستگاه‌های حفاظت از ولتاژ ناگهانی، ماژول‌های PLC و رله‌های الکترونیکی باید قطع شوند، زیرا ولتاژ آزمایش به آن‌ها آسیب می‌رساند. از اتصال مدارهای موازی خودداری کنید تا اندازه‌گیری مورد نظر خود را به دست آورید.
• قطع اتصال زمین. بار خازنی ذخیره شده در کابل‌های بلند و سیم‌پیچ‌ها می‌تواند کشنده باشد؛ به همین دلیل لازم است که هادی‌ها به زمین متصل شده و برای مدت طولانی در زمین نگه داشته شوند.
• تستر را وصل کرده و ولتاژ آزمایش را انتخاب کنید. ابتدا هادی به زمین را آزمایش کنید، سپس در صورت نیاز هادی به هادی را. ولتاژ را در چارچوب مشخصات تنظیم کنید.
• ولتاژ را اعمال کرده و صبر کنید. در صورت اندازه‌گیری، به مدت شصت ثانیه اجرا کنید، یا در صورت شاخص قطبش، به مدت ده دقیقه اجرا کنید.
• پیش از آن، ثبت و زمین کردن را انجام دهید. مقدار را همراه با ولتاژ، زمان و دمای محیط یادداشت کنید. بدون زمین کردن تجهیزات، سیم‌ها را جدا نکنید.

برای دستگاه‌های حفاظتی و سوئیچینگ فردی، نقاط اندازه‌گیری خاص و معیارهای پذیرش با کابل یا سیم‌پیچ متفاوت است. آزمایش عایق یکی از چندین بررسی است که یک کلید مدار باید از آن عبور کند، همراه با مقاومت تماس، تأیید زمان قطع و عملکرد مکانیکی، و مجموعه کامل در راهنمای آزمایش کلید مدار برای هر کسی که در حال تهیه روش راه‌اندازی است، شرح داده شده است.

چه چیزی به عنوان خوانش خوب محسوب می‌شود

بیان اینکه یک عدد واحد برای توصیف جنبه خاصی از یک محصول وجود دارد، نادرست است. مجموعه‌ای از پارامترهای مختلف وجود دارد که درباره قابلیت‌های نوع خاصی از ابزارها تحت شرایط دقیق به ما اطلاعات می‌دهد، و چالش در دانستن این است که دقیقاً کدام معیار باید استفاده شود.

دو نکته در مقابل آن جدول وجود دارد. اول، عدد بالا به معنای کافی بودن عایق نیست؛ سیستم عایق در پایان عمر خود ممکن است در شرایط خشک خوانش‌های خوبی بدهد اما پس از یک هفته باران خراب شود. به همین دلیل، شرایط رطوبتی و روند تغییرات مهم است. دوم، خوانش پایین همیشه نشان‌دهنده نقص نیست. آلودگی روی سطح بوشینگ‌ها و عایق‌ها، آب در جعبه اتصال، یا ابزاری که در طول آزمایش با هادی تماس داشته باشد می‌تواند منجر به خوانش پایین برای عایق سالم شود.

DAR و PI: وقتی یک عدد کافی نیست

نسبت جذب دی‌الکتریک (DAR) مقاومت در ۶۰ ثانیه تقسیم بر مقاومت در ۳۰ ثانیه است. شاخص قطبش (PI) مقاومت در ۱۰ دقیقه تقسیم بر مقاومت در ۱ دقیقه است. هر دو از این واقعیت بهره می‌برند که جریان جذب در عایق خشک و تمیز نسبت به عایق آلوده به رطوبت و رسوبات کندتر تحلیل می‌رود.

ماشین‌آلات در شرایط خوب شاخص قطبش ۲ یا بیشتر را نشان می‌دهند زیرا جریان بین علامت یک دقیقه و علامت ده دقیقه کاهش می‌یابد که منجر به افزایش نسبت می‌شود. عایق پر از رطوبت یا آلاینده تقریباً بلافاصله به جریان نشتی حالت پایدار خود می‌رسد که نسبت را صاف و حتی کمتر از ۱ می‌کند. مقادیر آستانه به طور گسترده پذیرفته شده عبارتند از: بالای ۲.۰، شرایط خوب؛ از ۱.۵ تا ۲.۰، باید بررسی شود؛ زیر ۱.۵ نشان‌دهنده مشکل است که ممکن است با خشک کردن و تمیز کردن حل شود یا نشود. تنها محدودیت این است که PI در زیر حدود ۱ مگااهم مقاومت عایق بی‌معنی می‌شود به دلیل تسلط جریان نشتی بر جذب؛ بنابراین ابتدا مقاومت ساده را بررسی کنید و سپس نسبت را در نظر بگیرید.

دما، رطوبت و اصلاحاتی که خوانش‌ها را قابل مقایسه می‌کنند

مقاومت عایق به شدت تحت تأثیر دما است و فرمول مربوطه به اندازه‌ای قوی است که مشاهده ساده ممکن است به نظر برسد مقایسه اشتباهی است. برای هر افزایش دمای ۱۰ درجه سانتی‌گراد بالاتر از دمای پایه، مقدار مقاومت عایق تقریباً نصف می‌شود، و برای هر ۱۰ درجه سانتی‌گراد پایین‌تر از دمای پایه، مقدار مقاومت عایق به طور معکوس دو برابر می‌شود. بنابراین، اگر اندازه‌گیری مقاومت عایق قبل در ۱۵ درجه سانتی‌گراد ۲۰۰ مگااهم باشد و سپس در تابستان در ۲۵ درجه سانتی‌گراد ۱۰۰ مگااهم نشان دهد، این نشانه‌ای از تخریب نیست بلکه نشان‌دهنده پیروی خالص از منحنی وابستگی است.

IEEE 43 با الزام به اندازه‌گیری و اصلاح مقاومت عایق در دمای مرجع ۴۰ درجه سانتی‌گراد با این مسئله برخورد می‌کند که امکان مقایسه اندازه‌گیری‌ها در طول فصول و غیره را ایجاد می‌کند. در عمل، یک منحنی اصلاح برای کلاس عایق اعمال می‌شود و مقادیر واقعی پس از اندازه‌گیری با اعمال منحنی اصلاح پیگیری می‌شوند. رطوبت نیز در این مورد عامل است اما کمتر کنترل می‌شود.

پنج اشتباهی که نتایج گمراه‌کننده تولید می‌کنند

• عدم تخلیه قبل و بعد از گرفتن خوانش‌ها. . کابل یا سیم‌پیچ شارژ شده پس از آزمایش ولتاژ خطرناکی دارد. خطر برای تکنسین است و خطای داده به دلیل انجام آزمایش روی مدار زنده است.
• متصل بودن تجهیزات. VFDها، محافظ‌های ولتاژ، ماژول‌های ورودی PLC و رله‌های الکترونیکی برای تحمل ولتاژهای آزمایشی ساخته نشده‌اند و ممکن است آسیب ببینند یا اندازه‌گیری را شنت کنند که منجر به خوانش پایین می‌شود.
• آزمایش برای مدت کوتاه. خوانش پنج ثانیه‌ای در واقع جریان شارژ را اندازه‌گیری می‌کند. به این ترتیب، هیچ چیزی وجود ندارد که بتوان به نحوی با آن مرتبط کرد و روند به صورت نویز خواهد بود.
• نادیده گرفتن دما. به دست آوردن یک عدد بدون ذکر دمایی که عدد در آن به دست آمده است، آن را به یک سری تاریخی خوب تبدیل نمی‌کند؛ و سری تاریخی دلیل انجام آزمایش است.
• تکیه بر یک خوانش. آزمایش عایق‌بندی درباره روندها است. یک عدد بدون خط پایه یا تاریخچه قادر به تمایز سیستم پایدار و معیوب نیست.

مگ اهم متر یا تستر هیپوت: ابزار یکسانی نیستند.

مگ اهم مترها و تسترهای هیپوت معمولاً به اشتباه به عنوان یکسان تفسیر می‌شوند، اما آن‌ها دو ابزار متفاوت با تفاوت‌های اساسی هستند. مگ اهم متر، که به آن تستر مقاومت عایق نیز گفته می‌شود، عایق‌بندی را از طریق اعمال ولتاژ DC خاص آزمایش می‌کند، میزان جریان نشتی را اندازه‌گیری کرده و خوانش‌ها را به صورت مگ اهم ارائه می‌دهد. مگ اهم متر یک ابزار تشخیصی است که اگر به درستی استفاده شود، مضر نیست و برای آزمایش میدانی، راه‌اندازی و تحلیل روند عملکرد مناسب است.

از سوی دیگر، تست هیپوت روشی است برای اعمال ولتاژهای HV و اطمینان از قابلیت اطمینان عایق‌بندی. تستر هیپوت ولتاژ بسیار بالاتری اعمال می‌کند – طبق استانداردهای IEC، باید برابر با دو برابر ولتاژ عملیاتی به علاوه ۱۰۰۰ ولت باشد – برای مدت زمان مشخصی، معمولاً یک دقیقه، و بررسی می‌کند که آیا اعمال این ولتاژ منجر به جریان نشتی در محدوده تعیین شده توسط استانداردها می‌شود یا خیر. این روش کمک می‌کند تا مشخص شود آیا عایق‌بندی قادر به تحمل تنش ولتاژ است یا خیر، و می‌تواند عایق‌بندی معیوب را تخریب کند. به همین دلیل تست هیپوت باید در محیطی کنترل شده انجام شود، نه در میدان.

از یک خوانش تکی تا یک برنامه: خطوط پایه و روندها

آزمایش عایق‌بندی از نظر مقایسه ارزشمند است تا اندازه‌گیری. یک برنامه شامل چهار مؤلفه است: اندازه‌گیری خط پایه در زمان راه‌اندازی که ولتاژ آزمایش و زمان ماندگاری ثبت می‌شود؛ فرآیند آزمایش استاندارد شده به طوری که هر آزمایش با آزمایش‌های قبلی قابل مقایسه باشد؛ سیستم ثبت سوابق که ولتاژ، زمان و دماها را ثبت می‌کند؛ و این واقعیت که روند کلی وضعیت عایق‌بندی نظارت می‌شود نه مقدار مطلق.

رایج‌ترین قانون هشدار عملی در هر سایت این است که عایق‌بندی بیش از ۵۰٪ از مقدار خط پایه خود کاهش یافته یا شاخص قطبش آن کمتر از ۱.۵ شده است. هیچ‌کدام به اندازه کافی برای تحریک تعمیرات خاص نیستند، اما هر دو نیازمند بررسی وضعیت عایق‌بندی شامل تمیزکاری، خشک‌کردن و آزمایش مجدد در صورت لزوم هستند. بنابراین، عایق‌بندی که به طور منظم به این روش آزمایش می‌شود، طبق برنامه زمان‌بندی شده تعمیر می‌شود در حالی که عایق‌بندی که آزمایش نمی‌شود به طور غیرمنتظره خراب می‌شود.

آزمایش عایق‌بندی در تولید: از نمونه‌گیری تا هر واحد

اثربخشی کل فرآیند به همان عوامل مربوط به تجهیزات نصب شده بستگی دارد. در خط تولید، این تبدیل به یک دروازه کیفیت می‌شود و سوال این است که “چند محصول باید آزمایش شوند و چرا.”

بازرسی نمونه‌گیری به عنوان راه‌حل سنتی عمل می‌کند، که در آن چند نمونه از یک دسته آزمایش می‌شوند و فرض بر این است که بقیه نیز مشابه هستند. این فلسفه زمانی کار می‌کند که فرآیند پایدار باشد و در صورت بروز نقص، آسیب جدی رخ ندهد. با این حال، این روش در نقطه بحرانی کاربرد خود شکست می‌خورد، زیرا خطاهایی را که به طور منظم فقط در نقاط خاص رخ می‌دهند نادیده می‌گیرد — مانند مشکلات آلودگی قالب‌گیری، درج و اختلالات مانع. تمایز بین نمونه‌گیری و آزمایش 100٪، و شرایطی که هر کدام قابل دفاع هستند، موضوع مقایسه آزمایش دستی و اتوماسیون, است، و نتیجه‌گیری برای قطعات حساس به ایمنی سازگار است: نقصی که آزمایش نکردید همان است که به مشتری می‌رسد.

چرا یک دستگاه حفاظتی نمی‌تواند نمونه‌گیری شود

اگر محصول مورد نظر یک دستگاه حفاظتی باشد، مقاومت دی‌الکتریک یک ویژگی ضروری است. یک مدارشکن یا RCD که در آزمایش عایق شکست می‌خورد، خطا را به طور مؤثر ایزوله نمی‌کند، که منجر به ضرورت اجتناب‌ناپذیر فراخوانی دسته‌ای می‌شود که نمونه‌گیری شده است نه اینکه واقعاً آزمایش شده باشد. این دلیل اصلی است که تولیدکنندگان انبوه قطعات الکتریکی آزمایش‌های مقاومت دی‌الکتریک و عایق را در فرآیند انجام می‌دهند و هر واحد را در طول تولید آزمایش می‌کنند. اقتصاد این اقدام حدسی نیست؛ محاسبات بازگشت سرمایه از حرکت از نمونه‌گیری دستی به آزمایش خودکار 100٪ مدارشکن‌های مینیاتوری در تحلیلی از بازگشت سرمایه آزمایش خودکار در مقابل دستی MCB, آمده است، و این موضوع به سه عدد بستگی دارد: هزینه خود آزمایش، هزینه خرابی در میدان، و کاهش بازکاری‌های بعدی زمانی که نقص‌ها در منبع شناسایی می‌شوند.

خط خودکار چه ارتباطی با داده‌های آزمایش دارد

تغییر این جنبه تأثیر بسیار بیشتری از فقط ایستگاه آزمایش دارد. داده‌های جمع‌آوری شده از هر واحد باید ثبت شود، به یکتایی آن متصل شود و برای هدف ردیابی حفظ گردد. پارامترها نیز باید تأیید شوند تا اپراتور نتواند آنها را تغییر دهد تا مطمئن شود واحد معیوب آزمایش را پاس می‌کند. علاوه بر این، باید خطی کشیده شود تا آزمایش‌های دی‌الکتریک پس از مونتاژ و قبل از بسته‌بندی واحد انجام شود تا خرابی‌ها زودتر شناسایی شوند. آنچه یک خط کاملاً یکپارچه در عمل به نظر می‌رسد — مونتاژ، کالیبراسیون، آزمایش دی‌الکتریک و بررسی نهایی عملکرد به عنوان یک توالی واحد با ثبت نتایج برای هر واحد — توسط پیکربندی یک MCB کاملاً خودکار, نشان داده شده است، که دسته‌ای از تجهیزات است که benlongkj برای تولیدکنندگان قطعات الکتریکی می‌سازد. رابطه‌ای وجود دارد چه کارخانه‌ای موتورها را در میدان آزمایش کند یا مدارشکن‌ها را در خط — از همان اصل استفاده کنید؛ روش را اصلاح کنید، اطلاعات را جمع‌آوری کنید و نتایج را ارزیابی کنید.

سوالات متداول

چگونه مقاومت عایق یک مدار الکتریکی را آزمایش کنم؟

ابتدا کابل تغذیه را از شبکه جدا و ایزوله کنید. اطمینان حاصل کنید که هیچ سیم زنده‌ای وجود ندارد – اگر هر هادی خطری برای لوازم خانگی ایجاد می‌کند، آن‌ها را قطع کنید. همچنین، سیم‌های زیرزمینی را به زمین تخلیه کنید. یک تستر مقاومت عایقی را با اتصال آن به سیم زیر زمین تنظیم کنید و اطمینان حاصل کنید که ولتاژ صحیح انتخاب شده است — ۵۰۰ ولت برای مدار ۲۳۰/۴۰۰ ولت یا ۲۵۰ ولت برای مدار کنترل ولتاژ پایین. چند ثانیه صبر کنید قبل از گرفتن خوانش. قبل از جدا کردن تستر، آزمایش را تکرار کنید.

یک خوانش خوب مگِر روی سیم چیست؟

وقتی صحبت از سیم‌کشی است که زیر ۱۰۰۰ ولت معمولی کار می‌کند، می‌توان گفت هر چیزی بالای ۱ مگااهم به معنای رعایت استانداردهای معمول است، اما این باید سطحی بسیار بالاتر از ۱۰۰ مگااهم برای سیم‌کشی قابل قبول باشد. اگر اندازه‌گیری مقادیر زیر ۱ مگااهم را نشان دهد، این نشان‌دهنده نقصی مانند رطوبت یا آسیب است که به معنی تمیز کردن و خشک کردن و سپس انجام آزمایش مجدد است. هنگام مقایسه، بهترین روش مقایسه خوانش‌های فعلی با خوانش‌های قبلی برای همان مدار است که در همان دما اندازه‌گیری شده‌اند.

نتیجه خوب تست مقاومت عایقی چیست؟

پاسخ به کلاس تجهیزات بستگی دارد. مدارهای ولتاژ پایین حداقل به ۱ مگااهم نیاز دارند، در حالی که برای تجهیزات ولتاژ پایین تازه نصب شده، اندازه‌گیری مقاومت عایقی معمولاً بالای ۱۰۰ مگااهم خواهد بود. مقاومت عایقی مورد نیاز برای ماشین‌های دوار برابر با مقدار ولتاژ به کیلوولت به علاوه ۱ مگااهم است (طبق IEEE 43 و پس از تنظیم برای دمای ۴۰ درجه سانتی‌گراد) برای ماشین‌هایی با شاخص P.I. بیش از ۲.۰. مقادیر معمول مقاومت عایقی برای تجهیزات تازه تولید شده در مگااهم است.

آیا تست مقاومت عایقی همان تست مگِر است؟

از نظر عملی، پاسخ بله است، اما وقتی به استفاده فنی کلمه نگاه می‌کنیم، پاسخ خیر است. مگِر نامی است که به تستر مقاومت عایقی داده شده است اما در واقع، هر دو به نوعی از اندازه‌گیری اشاره دارند. یک تعریف مهم که باید به خاطر سپرد تفاوت بین تست هیپوت و تست مگِر است. تست هیپوت از یک بار الکتریکی با ولتاژ بالا برای تست عایق الکتریکی استفاده می‌کند در حالی که مگِر از مقدار مشخصی ولتاژ برای اندازه‌گیری مقاومت استفاده می‌کند.

هر چند وقت یکبار باید مقاومت عایقی تست شود؟

هر سال برای موتورهای حیاتی و ژنراتورها، و در هر خاموشی برنامه‌ریزی شده برای سیستم توزیع برق، این فرآیند تست انجام می‌شود. از آنجا که تست نیاز به قطع برق و فرآیند تخلیه دارد، تست می‌تواند در زمان خاموشی‌های برنامه‌ریزی شده انجام شود. بهترین روش ایجاد یک خط پایه در زمان نصب و انجام تست‌ها در فواصل منظم با همان میزان ولتاژ و زمان درمان است. اگر ممکن باشد، همان تست باید پس از انجام هر مداخله انجام شود.

منابع

• IEEE — IEEE 43: روش پیشنهادی برای تست مقاومت عایقی ماشین‌آلات الکتریکی
• کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک — IEC 61557-2: تجهیزات اندازه‌گیری مقاومت عایقی
• کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک — IEC 60243: مقاومت الکتریکی مواد عایق
• Fluke Corporation — راهنمای تست مقاومت عایق و روند داده‌ها
• Vitrek — اصول اولیه تست مقاومت عایق
• Weschler Instruments — تست عایق: مگ اهم متر یا تستر هایپوت
• OSHA — روش‌های کاری مرتبط با ایمنی الکتریکی، 29 CFR 1910 بخش فرعی S

نتیجه‌گیری

اهمیت تست مقاومت عایق در نگهداری الکتریکی در این است که این روش، روشی مقرون به صرفه برای پیش‌بینی خرابی احتمالی است. این فرآیند شامل اعمال ولتاژ DC مشخص، انتظار برای توقف جریان‌های شارژ و جذب، اندازه‌گیری مقدار نشتی و ارائه سطح مقاومت است به شرطی که برای ارزیابی مستقل استفاده نشود، بلکه عمدتاً برای مقایسه با همان تست انجام شده در همان زمینه قبلی باشد. ولتاژ دارای کلاس است، بنابراین ممکن است از بین 250 ولت، 500 ولت، 1000 ولت یا بیشتر انتخاب شود؛ خوانش در 60 ثانیه برای مقدار لحظه‌ای و در 10 دقیقه برای شاخص قطبش با ضریب تصحیح برای دمای 40 درجه سانتی‌گراد انجام می‌شود؛ مطابق با این رویکرد، روند باید بررسی شود و نه فقط عدد به تنهایی. با معرفی روش توضیح داده شده فوق، می‌توان آن را از موتور پمپ کارخانه تا خط مونتاژی که هر سوئیچی را که تولید می‌کند از طریق درمان دی‌الکتریک حرکت می‌دهد، مقیاس‌بندی کرد: روش را تنظیم کنید، شرایط را ثبت کنید و داده‌ها را در طول زمان ضبط کنید.